دوستت دارم

کسی نبود که به شوق من آمده باشد

رهگذری بود که روی برگهای پاییزی راه می رفت

صدای خش خش برگها همان آوازی بود که من گمان میکردم او می گوید:

                                                دوستت دارم

 تو را گم می کنم هر روز و پیدا می کنم هر شب

واین سان خوابها را با تو زیبا می کنم هر شب

چنان دستم تهی گردیده از گرمای دست تو

این یخ کرده را از بی کسی "ها" می کنم هر شب

تمام سایه ها را می کشم بر روزن مهتاب

حضورم را ز چشم شهر حاشا می کنم هر شب

دلم فریاد می خواهد ولی در انزوای خویش

چه بی آزار با دیوار نجوا می کنم هر شب

کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی

که من این واژه را تا صبح معنا می کنم هر شب

هوالمحبوب

تولد ۲۰ سالگیمم تموم شد ُ چشم به هم زدیمو ۲۰ سالم شد عمره که میگذره هیییییییییییییی...........

دفتر عشـــق كه بسته شـد
دیـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـی بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پایه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونیكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوری تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
برای فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا باید فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتی میگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازی عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نمیكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاریكـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیم
دوسـت ندارم چشمای مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب میشه تصمیم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تیر خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــت بود
بشنواین التماسرو
...............
.........

....

رسمش نبود تو سختیا تو هم یه جور عذاب شي

                 با رفتنت برای من سؤال بی جواب شی

قرار نبود اول راه تحملت تموم شه

                حالا که محتاج توأم بودنت آرزوم شه

باور نمی کنم که تو همون تؤ قدیمی

                  همون رفیق گریۀ با خنده هام صمیمی

هر چی که داشتم یه شبه رفتی ازم گرفتی

       دل خوش عشق تو شدم اونم با غم گرفتی

امید من وقت غمم پای دلم نموندی

           از تو چشای عاشقم غربتمو نخوندی 

سهم من از خاطره هات گلای پرپرت بود

        رفتن بی خدافظی ضربۀ آخرت بود

یاد داری خوب من... ؟؟؟

یکی از شبهای پائیزی...

سراغم آمدی ؟!

ندا دادی ندای عاشقی !

عشق در چشمان نازت لانه کرد

تیر در قلب من دیوانه کرد

چه احساس غریبی در دلم بود؟!

چه زیبا لحظه ای بود

چه رویای خوشی بود

چه پنهانی سخن از عشق گفتی

چه پنهانی شنیدم قصه شوق

چه پنهانی به گوشم راز خواندی

به گوش دل، گلم !  آواز خواندی

چه عاشق بودی آن شب ؟

چه عاشق بودم آن شب ؟

بدور از چشم مهتاب

بدور از قهر خورشید

بدور از ترس دنیای غریب

چه آرام از دلم دل را ربودی ماه من !

چه بی دل گشتم آن شب در هوایت

عشق ؛

عشق در نزد من شدت گرفت

عقل از حرم تنم آتش گرفت

خواب در چشم من گم گشت آن شب

دل من تند می زد، تند ، آن شب

طپش های دلت را من شنیدم

طپش های دلم را هم شنیدی ؟!

صدای گریه ی قلبت عیان بود

ندای عشق فارغ از بیان بود

به دل گقتم که او را می شناسم !

تو گویی سالها توی دلم بود.

یاد داری خوب من ...؟!

سخن گفتی و خندیدی چه زیبا

صدای خنده هایت دلربا بود

من هم محو صدای خوب و نازت

فرو رفته به دریای نگاهت

سپردم دل به چشمان سیاهت

به دست خنده های بی ریایت

تو گاهی از ندای عشق گفتی

و گاهی از خدای عشق گفتی

چه رویایی شبی بود ...؟!

......... اما ندیدی خوب من ؛

ندیدی چون حسادت کرد ساعت

ندیدی چون حسادت کرد خورشید

ندیدی چون حسادت کرد دنیا

چه با سرعت به دور خویش چرخید از حسادت

چه کوته بود آن شب !

چه کوته بود، کوته !

ولی ای نازنینم ! ماه من !

زیبا ترین شب مال من بود

مال منو تو ، مال ما

چه زیبا بود آن شب

تو ماه مجلسم بودی حبیبم

ولی اما بدان ای نازنین ؛

نخواهد رفت از لوح دلم آن شب

نخواهد شست اشکم خاطراتم را

نخواهد کند دست زمانه از دلم آن را

                    نخواهد کند آن را ....

یادم رفت تا بگویم.....

باز هم آمدم ، حتی اگر تو از یاد برده باشی مرا....!!

آمدم که بگویم ،یادت نرود،

مرده ها هم هرگز نخواهند رفت.

خواستم که بگویم

باورت را باور کن،

هیچ کس تنها نخواهد ماند...

دل هرکس دل نیست

هر كسي آمد به بخت زشت ما خنديد و رفت

هر كه آمد تكه اي از مهر ما بلعيد و رفت

خواستم خود را به تيغ مرگ بسپارم شبي

نوبت مردن كه شد يار آمد و رقصيد و رفت 

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم،

همان یک لحظه اول،

که اول ظلم را می دیدم از مخلوق بی وجدان ،

جهان را با همه زیبایی و زشتی ،

بر روی یک دگر ، ویرانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم،

که در همسایه ی صدها گرسنه ، چند بزمی گرم عیش و نوش می دیدم،

تحسین نعره ی مستانه را خاموش آندم،

بر لب پیمانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم،

که می دیدم یکی عریان و لرزان ، دیگری پوسیده از صد جامه ی رنگین،

زمین و آسمان را

واژگون مستانه می کرد

م.

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم،

نه طاعت می پذیرفتم،

نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز کرده ،

پاره پاره در کف زاهد نمایان ،

سبحه صد دانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم،

برای خاطر تنها یک مجنون صحراگرد بی سامان

هزاران لیلی نازآفرین را کو به کو ،

آواره و دیوانه می کردم !

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم،

بگرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان ،

سراپای وجود بی وفا معشوق را ،

پروانه می کردم!

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم،

به عرش کبریایی ، با همه صبر خدایی ،

تا که می دیدم عزیز نابجایی ،

 ناز بر یک ناروا گردیده خواری می فروشد.

گردش این چرخ را

وارونه ، بی صبرانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم،

که می دیدم مشوش عارف و عامی ، ز برق

فتنه این علم عالم سوز مردم کش ،

به جزء اندیشه عشق و وفا ، معدوم هر فکری

در این دنیای پر افسانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!

چرا من جای او باشم:

همین بهتر که او خود جای خود بنشسته که تاب تماشای زشتکاریهای این مخلوق را دارد !

و گرنه من به جای او چو بودم.

یک نفس کی عادلانه سازشی ،

با جاهل و فرزانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!

عجب صبری خدا دارد!

يادمان باشد زنگ تفريح دنيا هميشگي نيست زنگ بعد حساب داريم

................................

من به زیبایی چشمان تو غمگین ماندم

 ……… …. . ....

عشق بین دو نفر این نیست که هر دو زیر باران خیس شوند ،

عشق آناست که یکی چتر شود برای دیگری و دیگری هیچگاه

نفهمد که چرا خیس نشد....

باورم نمیشه دیگه، تو  منو دوستم نداری

که به کلبه حقیرم، دیگه تو پا نمی ذاری

باورم نمی شه عشقت مثل یاس باغچه پژمرد

تو نیومدی و شوقم توی دست لحظه ها مُرد

***

گل خاطر تو یخ زد تو شب کویر قلبم

انتظار تو نمک زد به تن زخمی دردم

چه شبایی که خدا رو، تو دلم صدا نکردم

برای رسیدن تو ،چه دعاها که نکردم

***

روی شونه ی صبوری، زجه می زدم همیشه

می دونستم که وجودم بی وجود تو نمیشه

توی اوج بیقراری، دیگه صبر من سراومد

روز و شب گذشتن اما، خبری از تو نیومد

***

من هنوزم بیقرارم واسه دوری چشمات

بیا تا قربون کنم من همه دنیامو سر رات

دل من پر از امیده که تو رو یه روز ببینم

که یه روز تا به همیشه، من کنار تو بشینم

................................................................................................

.............................................................................

بچه ها قراره از این به بعد همه به جای چاووشی ساسی مانکن گوش کنیم کیا پایه ان دستا بالا؟

عزیزم ساسی مانکن گوش کردنم دلو دماغ می خواد ما مثه شما دلشو نداریم شما با ساسی حال کن اونم به وقتش ماهم گوش می دیم خدا نیاره اون روزو که آهنگای مارو گوش کنی چشم ساسی هم گوش می کنیم اوونم روو چشم